četvrtak, 4. travnja 2013.

Recenzija: Lexx - Originals Volume Eight (Claremont 56 2012)


Omiljena bolest
"Vinyl (and paper) is the best storage medium. A CD is a throw away thing, disposable. An MP3 ain't worth shit. I can't wait for your hard drive to crash - because even then, I can play my records!" - Thomas Reitmayer






















Discophilia je đavolja rabota. Kao i sve manije ona je potpuno iracionalna. Sa društvene, proizvođačke strane ona je beskorisna, neproduktivna. Sa medicinske i psihijatrijske strane postoji mišljenje da je ona teži oblik zavisnosti, koji nema, na ovisnika međutim neostavlja negativne fizičke simptome. Vojska i institucije koje se bave odbranom i očuvanja društvenog poretka smatraju discophiliu disidentskim ponašanjem i povezuju sa tajnim ćelijskim organizovanjem, kao i neprijateljskom propagandom i ideološkim zastranjivanjem. Pripadnici kontrakulture, različiti ultra-lijevo orijentisani pojedinci, pojedni “zeleni”, kao i pobornici teorija zavjera imaju mišljenje da je discophilia još jedan kapitalistički proizvod, zagađivač okoline i izvor buke, kao i nametnuta bespotrebna potrošnja.


                                                            




                                          
         

Discophilia bi se mogla prevesti kao ljubav prema zvučnom zapisu. Diskophilija je afekcija, oblik simpatije, u ovom slučaju pop muzici. Oblik ljubavi koji se manifestuje kroz skupljanje muzičkih izdanja na bilo kojim muzičkim medijima, kao i informacije o pop muzičkoj kulturi. To se ogleda u direktnom učestvovanju u stvaranju pop muzičke kulture i stvaranje nezaobilazne muzičke mitologije.

                                                                



                                                                 











No ovdje bih spomenuli još jedan fenomen, koji je proistakao iz discophilije –
crate diggin’Crate diggin’ bukvalno znači kopanje po gajbama, ili fraza za iskopavanje ploča iz kutija u kojima su naslagane. To je potraga, lov na raritetne ploče na mjestima kao što su buvlje pijace do specijalizovanih sajmova. Crate diggin’ je postao cool sa pojavom HipHopa kada su tadašnji Djs i producenti, naoružani samo gramofonima, a oni rijetki semplerima, od starih i nepoznatih ploča, tačnije skidali (semplovali) i stavljali u drugi kontekst zvukove sa tih ploča. I takvom tehnikom pravili muziku, napravili instrument od gramofona, i stvorili muzičku (r)evoluciju. Da bi smo shvatili važnost crate digginga, pokušaćemo da ga sažmemo u opisu jedne 10-to minutne scene iz dokumetarnog filma Scratch, u kojoj nas “najpoznatiji crate digger” Dj Shadow vodi u starinsku prodavnicu ploča, čiji je vlasnik 90 godišnji starac. Dj Shadow je od malena kupovao ploče u toj prodavnici, i jednog dana vlasnik je prepoznao strast kod mladića i odlučio da ga odvede u podrum/skladište dotične prodavnice. Ono što nam kamera pokazuje su stotine i stotine hiljada ploča – različitih žanrova, izvođača, formata. Toliko ploča da bih vam trebala 2 do 3 ljudska života da bih sve preslušali… Ključna izjava koju je Dj Shadow izjavio bila je nešto u smislu da ja ovdje ne vidim samo muziku i ploče. Ja vidim nečija nadanja, snove o slavi, uspjehu, izlasku iz siromaštva… I to me je naučilo, gazeći po svim tim hrpama ploča, da budem pažljiv sa svojom karijerom, da budem ponizan i zahvalan, da ne budem razmažena rock zvijezda.

                                   
                           

                                   


                                   
 


                                                                             
                                
                                                                                    



Mi međutim nismo ni riječ dosad spomenuli o
V.A – Lexx Originals Volume Eight. Koncept Originals kompilacija diskografske kuće Claremont 56 je: odaberite jednog discophila sa impozantnom muzičkom kolekcijom, sa profinjenim muzičkim ukusom. Dajte mu mogućnost da kompilira izdanje sa rijetkim pločama iz njegove kolekcije. Da nam izabere eksluzivne, kvalitetne, čudne i sve to sastavi u jedno eklektično izdanje. Da izmiksa kompilaciju za istinske muzičke ljubiteljice/ljubitelje, a možda i da stvori udžbenik iz diskophilije. Ovo je inače osmo izdanje ove kompilacije i svako dosadašnje su sastavljali različiti kompilatori, i predstavlja putovanje kroz muziku koju nikad nećete naći, ali ćete biti zapanjeni da uopšte postoji. Nema potrebe više za riječima, samo otvorite svoje uši.

O Claremont 56 i Originals seriji možete više saznati ovdje i ovdje, i ja vam preporučujem da ih skor sve poslušate, svaka je odlična.

O kompilatoru Lexxu mogu reći da je sjajan selektor, i ovdje možete poslušati ostale njegove mixove. Sjajan kompilator!!!

A evo i moja malenskot ima mix posvećen Originals seriji pa možete čuti moj mix  i odabir meni lično najboljih stvari sa predhodnih kompilacija



I za kraj, Thomas Reitmayer, još jedan veliki discophil ima poruku za sve nas.                                                                                     

                       


                  

Nema komentara:

Objavi komentar